بر فراز دامنه ی شیب دار سرسبز تاریک
حقیقت

رسم دیرین کبوتر این است
که کمی دور شود از لب بام
نفسی تازه کند
بالهایش را
به تمنای نسیم
پرواز دهد
و به دروازه ی یک جنگل بی حادثه پرواز کند...
من
ولی
عاشق پرواز عقابم به خطر
...
+ نوشته شده در جمعه بیست و هشتم فروردین ۱۳۸۸ ساعت 0:22 توسط حامد
|