قطار می آید...می ایستد... می رود

 

 

                                                 حقیقت

 

تمام شب

پشت پنجرۀ رو به تماشا

آرام نجوا می کند:

"مرا همان‌گونه که هستم، بخواه یا همان‌گونه که می‌روم، بنگر! "

و من

فقط مخفیانه تماشایش می کنم

همان گونه که دلم می خواهد...

 

زیبای همیشه

 

 

                                                 حقیقت

آفتاب بودی

...

به جُرم نور ،

تبعیدت کردند به شب

...

ماه شدی

...

بگشا بند قبا ای مه خورشید کلاه

تا چو زلفت سر سودا زده در پا فکنم

حافظ

 

برای سبز

 

 

                                                 حقیقت

سنگ را

خاک را

مرگ را با تو چه کار

سبز می آیی باز

- دلکم می گوید...