| تبليغات | X |
حقیقت
برگ زرد دلم ، زیر پای روزمرگی ها افتاده
اما چشمانم
گواه آن هستند
که بهار
در عمق جانم ریشه دوانده و
هر روز
نگاهم
میهمان آفتاب صبح و میزبان باران ناگهانی غروب است ...
من برای کسی جز تو نمی نویسم
ای عشق ...
و ایمان تلخی است
این باور
که عشق آمد و رفت
باقی ،
- هر چه هست و به جا مانده -
شیشه ی بغض مدامی است که بی بهانه هم می شکند ...
نازک شده ام !
